At sa eskinita ng Maynila, sa gitna ng ingay at usok, may pag-asang nabubuhay—nakasabit sa manipis na balikat ng isang batang ulila.
Tuwang-tuwa ang batang babae. "Salamat, Sanmao! Paano kita matutulungan?"
Pero sa kabila ng kanyang kalungkutan, hindi siya sumuko. Si Sanmao, ang batang may tatlong buhok, ay patunay na kahit ang pinakamaliit na tao ay kayang magdala ng malaking liwanag sa madilim na mundo. Sanmao Tagalog Version
Tumingin si Sanmao sa ilog. Mabilis ang agos. Alam niyang mapanganib, pero tumalon siya! Sumisid siya sa maputik na tubig. Makalipas ang ilang sandali, lumutang siya na may hawak na maliit na supot—ang pitaka!
Nang magkagabi, si Sanmao ay natutulog sa ilalim ng tulay. Binalot siya ng malamig na hangin. Niyakap niya ang kanyang tuhod. At sa eskinita ng Maynila, sa gitna ng
Noong unang panahon, sa isang makipot na eskinita sa Maynila, may nakatirang isang batang lalaki na ang ulo ay may tatlong piraso na lamang ng buhok. Sanmao ang tawag sa kanya ng mga tindera ng taho at ng mga driver ng traysikel.
"Nanay," bulong niya sa hangin, "sana bukas, kahit isang pirasong kanin lang." Paano kita matutulungan
"Eto na!" sabi ni Sanmao, na may putik sa kanyang tatlong buhok.
Para sa lahat ng Sanmao sa mundo: hindi kayo nag-iisa.
Si Aling Rosa ay matabang babae na laging nakasigaw. "Maligo ka muna, bata ka! At saka, tatlong piraso lang ang buhok mo—malas ka yata!"
