"ମୁଁ ତୁମକୁ ଭଲ ପାଏ, ଆୟତି। ତୁମେ ମୋ ଜୀବନର ରଙ୍ଗ। ତୁମ ବିନା ମୋ ଚିତ୍ର ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ।"
"ଆଦିତ୍ୟ..." ସେ କେବଳ ନାଁଟି କହିପାରିଲା।
ପରଦିନ ସେ ଆୟତିକୁ ଚିତ୍ରଟି ଦେଖାଇଲା। ଆୟତି ଚୁପ୍ ରହିଲା। ତା' ଆଖିରୁ ଲୁହ ଝରିଲା। ନୁହେଁ, ଦୁଃଖରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ କେହି ତା' ମନର ଭାଷା ବୁଝିପାରିଥିବାରୁ। Oriya Sex Story In Oriya Language
ଦିନେ ଆଦିତ୍ୟ ତାକୁ ପଚାରିଲା, "ତୁମେ ପ୍ରେମ କଣ ବୋଲି ଭାବ?"
ଠିକ୍ ସେତିକି ବେଳେ, ଛତା ଧରି ଦୌଡ଼ି ଆସିଲା ଆୟତି। ତା'ର ଲଙ୍ଗଳା କେଶ ବର୍ଷାରେ ଓଦା ହୋଇ ସ୍ଫଟିକ ପରି ଦିଶୁଥିଲା। ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ତା' ଉପରେ ପଡ଼ିଲା। ଦୁଇଜଣଙ୍କ ଆଖି ଲାଗିଲା। ସମୟ ସ୍ଥିର ହୋଇଗଲା। "ମୁଁ ତୁମକୁ ଭଲ ପାଏ
ସେଦିନ ସମୁଦ୍ର ତଟରେ, ଚନ୍ଦ୍ର ଆଲୁଅରେ, ଦୁଇଟି ହୃଦୟ ଗୋଟିଏ ହୋଇଗଲା। ବର୍ଷା ଆଉ ଥିଲା ନାହିଁ। କେବଳ ଶୀତଳ ପବନ ଓ ଅସୀମ ଶାନ୍ତି।
ଆୟତି ଟିକେ ଅଟକି କହିଲା, "ପ୍ରେମ... ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କାହାଣୀର ଶେଷ ଅଧ୍ୟାୟ। ଯେଉଁଠି ଲେଖକ ନିଜେ ନାୟକ ହୋଇଯାଏ।" ତା' ଆଖିରେ ବର୍ଷା
ବର୍ଷା ଝରୁଥିଲା। ପୁରୀର ସେହି ଶାନ୍ତ ବେଳାଭୂମିରେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଛିଡା ହୋଇଥିଲା। ସେ ଆଖି ବୁଜି ସମୁଦ୍ରର ଗର୍ଜନ ଶୁଣୁଥିଲା। ତା'ର ନାଁ ଆଦିତ୍ୟ। ସେ ଜଣେ ଚିତ୍ରକର। ହୃଦୟରେ କିଛି ଅସମାପ୍ତ କାହାଣୀ ବୋହି ନେଇ ବୁଲୁଥିଲା ସେ।
ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ହୃଦୟ ଜୋର୍ରେ ଧକ୍ ଦେଲା। ସେ ସେହି ରାତିରେ ଗୋଟିଏ ଚିତ୍ର ଆଙ୍କିଲା – ଆୟତିର ମୁହଁ, ତା' ଆଖିରେ ବର୍ଷା, ଓଠରେ ଏକ ଅଧା ହସ।
"ଆପଣ ବି ଏତେ ବର୍ଷାରେ?" ଆୟତିଙ୍କ କଣ୍ଠରେ ଏକ ମିଷ୍ଟ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ।
ଲେଖକ: (କଳ୍ପିତ)