Kuptimi I Emrit Siara -

Nëna e saj e kishte quajtur kështu duke kujtuar një legjendë të vjetër: “Ata që quhen Siara, shohin atë që të tjerët nuk guxojnë ta shohin – bukurinë në hije.”

Emri yt nuk të përcakton ty; ti e përcakton kuptimin e emrit tënd. Dhe ndonjëherë, të qenit “i errët” do të thotë të kesh thellësinë e një oqeani, jo mungesën e yjeve.

Një natë, një stuhi e tmerrshme përfshiu fshatin. Era shkulte çatitë dhe retë e zeza ia vunë flakën diellit. Të gjithë u strehuan në kisha e shtëpi. Por fëmija më i vogël i lagjes, Liri, humbi në mal. Burrat dolën me pishtarë, por asgjë nuk shihej përtej një hapi. Errësira ishte e plotë, e padepërtueshme. kuptimi i emrit siara

Ja një tregim i shkurtër për një vajzë që mbante këtë emër: Në një fshat të humbur mes maleve të Shqipërisë së Veriut, jetonte një vajzë me emrin Siara. Që në lindje, plakat e fshatit pëshpërisnin se ajo nuk ishte si të tjerat. Ndërsa fëmijët e tjerë kishin sy të kaltër si liqeni apo flokë si gruri, Siara kishte sy të errët si guri i zi i shkëmbinjve dhe flokë që reflektonin ngjyrën e natës pa hënë.

Atëherë Siara doli vullnetare. E qeshura e tyre nuk vonoi: “Ti? Një vajzë që ka frikë nga drita?” Por ajo nuk u përgjigj. Ajo u zhyt në errësirë. Nëna e saj e kishte quajtur kështu duke

Dhe që atë ditë, Siara nuk u frikësua më nga vetja. Ajo kuptoi se errësira në emrin e saj nuk ishte mungesë drite, por fuqia për të parë aty ku të tjerët mbyllin sytë.

E gjeti. E mbështolli me shallin e saj të zi, ku flokët e saj përziheshin me natën. Dhe kur u kthyen në fshat, drita e pishtarëve të parë i ndriçoi sytë. Të gjithë panë se sytë e Siarës nuk ishin të zinj – ata ishin të thellë , si qielli para se të lindë ylli i parë. Era shkulte çatitë dhe retë e zeza ia

Plaka e fshatit e përqafoi dhe tha: “Tani e kuptove kuptimin e emrit tënd? Ti nuk je vajza e errësirës. Ti je ajo që i tregon botës se brenda çdo nate fshihet një udhë.”

Dhe ja, aty ku të tjerët nuk shihnin asgjë, Siara pa formën . Errësira për të nuk ishte pengesë; ishte si uji për peshkun. Ajo ecte e sigurt, duke ndjerë çdo gur, çdo pemë. Ajo dëgjoi të qarën e vogëlushit të ngujuar në një shpellë.

Emri (ose shpesh Ciara ) ka rrënjë nga irlandishtja e vjetër, dhe kuptimi i tij lidhet me “errësirën” ose “të zezën” . Megjithatë, në traditat e tjera, ai interpretohet si “gruaja e malit” ose “ajo që sjell paqe” . Por për të kuptuar vërtet kuptimin e një emri, ndonjëherë duhet të lexosh historinë e tij të gjallë.