రాహుల్, ఒక ప్రొఫెషనల్ బైకర్, “స్పర్శ‑సమయం” అనే వర్క్షాప్ను నిర్వహిస్తున్నాడు – ప్రతి రైడర్కి తమ స్వంత “స్పర్శ” (టచ్) ద్వారా రైడింగ్ సెన్స్ను మెరుగుపరచడం.
(సున్నితమైన, హృద్యమైన, చిన్న‑చిన్న రొమాంటిక్ ఫిక్షన్) 1. పలకలు లేని రాత్రి స్థలం: హైదరాబాదు, పాత బెల్లీ‑మార్గం
అతను కోరికి “నక్షత్ర‑చందన” అనే పేరు పెట్టిన ఒక చిన్న బుక్ను ఇచ్చాడు – అందులో నక్షత్రపు రేఖలు, చందనపు రేఖలు, మరియు వారి ప్రేమ కథను కలిపి వ్రాసి. Telugu small kamapisachi sex stories
కోరి, ఒక ప్రయాణికురాలు, రాజస్థాన్‑ట్రైల్లో “నక్షత్ర‑చందన” అనే పాత బోర్డులో బోధకుని కథలు వినేది. ఆ బోర్డులో, “నక్షత్రాలు చందనాన్ని తాకితే, ప్రేమ పుట్టుతుంది” అనే వాక్యం రాసి ఉంది.
స్మితా, ఒక ఫోటోగ్రాఫర్, మ్యూజియంలో “వసంతపు పూలు” అనే పాత చిత్రకళ ప్రదర్శనను ఫోటోలు తీయడానికి వెళ్లింది. ఆమె కెమెరా లెన్స్లో ఒక నీలి‑గులాబీ పువ్వు తేల్చి, దాని పక్కన “కలలు” అనే చిన్న బొమ్మ కనిపించింది. ఒక ప్రొఫెషనల్ బైకర్
వేగం మాత్రమే కాక, హృదయపు “స్పర్శ” కూడా రైడింగ్లో ముఖ్యమైన భాగం. 4. అమృత‑సంధ్యా స్థలం: గోపాలపురం, పల్లె పక్కన ఉన్న పాత మట్టి ట్యాంక్
అనూష, రాహుల్ను అనుసరించి, “స్పర్శ‑సమయం” లో పాల్గొనగా, వారి చేతులు ఒకే హ్యాండిల్ను పట్టుకుని, హృదయ వేగం ఒకే రీతిలో తడుముతుంది. రాహుల్, “నీ స్పర్శ నాకు కొత్త రైడింగ్ రీతిని ఇచ్చింది” అని చెప్పి, అనూషను ఒక చిన్న పుష్పంతో అలంకరించుకున్న పుస్తకాన్ని ఇచ్చాడు. Telugu small kamapisachi sex stories
వారు ఇద్దరూ ఆ రాగి చాక్లెట్ను పంచుకుంటూ, “అమృత‑సంధ్యా” అనే పాత పుస్తకాన్ని ఒకరికొకరు ఇచ్చారు – పుస్తకంలో ప్రతి పేజీ “సంధ్యా” అనే పదంతో ముగుస్తుంది.
అవతార‑వెబ్సైట్ ద్వారా ఆమె రవీంద్రను కలిశింది. రవీంద్ర, ఒక యువ సాఫ్ట్వేర్ ఇంజనీర్, రాత్రి పూట కోడింగ్ చేస్తూ, చల్లని చంద్రముఖం చూసి “పలకలు లేని రాత్రి” అని తన బ్లాగులో వ్రాసాడు.
వీరు ఇద్దరూ పల్లెలోని “అమృత‑సంధ్యా” అనే పాత బారులో కలుసుకున్నారు. బారి యజమాని, పాత సైకిల్లో “అమృత‑సంధ్యా” అని రాసి, ప్రతి రోజూ 5 pm‑కు “సంధ్యా” సమయంలో పంచుకునే మిఠాయిని అందిస్తాడు.